ძიება

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please…

თვე

ივლისი 2014

362123804e9c0d22fcbd372045ec450b

 ვერასოდეს წარმოვიდგენდი ლექსის წერა თუ შემეძლო, თუმცა, ჩემს ბლოგს რომ გადავხედე სულ ლექსებით გამივსია, ხანდახან მინდა ძველებურად გიამბოთ რამე, თუმცა, როცა წერას ვიწყებ ვგრძნობ რომ სიტყვებს თავს ვერ ვუყრი, თითქოს ბევრი მაქვს სათქმელი და ამავე დროს არაფერი, უცნაური გრძნობაა… წერა ჩემთვის რაღაცის თავიდან მოშორებასავითაა, ემოციების, შეგრძნებების, დავწერ და ვიცლები, ვმსუბუქდები, ალბათ ბოლოდროინდელი განცდები მეტისმეტად ძვირფასი აღმოჩნდა იმისათვის რომ გამეშვა ჩემგან, ამიტომ ვერ შევძელი მათი თქვენთვის განდობა, რაც ყველაზე მეტად მიყვარს ის ხომ არავისთვის არ მემეტება ხოლმე. 

 ვდარდობ რომ თანდათან უფრო ნაკლები დრო მრჩება ბლოგისთვის, ფიქრისთვის, ვდარდობ იმასაც, რომ თანდათან ადამიანების ნდობას ვკარგავ და უფრო და უფრო ხშირად მინდა დავრჩე მარტო, ნელ-ნელა ვკარგავ ჩემთვის ძვირფას ადამიანებს და მათთან ერთად მეც ვიშლები ნაწილებად, ისინი მოდიან ჩემს ცხოვრებაში, მცვლიან, იცვლებიან და მიდიან, მათ ადგილას კი სიცარიელე რჩება, და ასე დაუსრულებლად. ვგრძნობ როგორ ხდება ერთნაირი ჩემი ყოველი დღე – ერთი დიდი რუტინა, მე კი ძალაც აღარ მაქვს იმის, რომ რაღაც შევცვალო.

  დავიღალე ადამიანებით, მათი გამოცანებით, მათი გამოცნობით, ამდენი პრაგმატიზმითა და სიცივით, სიმსუბუქით თვალებში და ირონიით სიტყვებში, სითბოს გაცემით და სიცივის მიღებით, დაუსრულებელი ყინულის კედლებით მათ ირგვლივ, დავიღალე გაურკვეველი საუბრებით ფინჯანი ყავის თანხლებით, ამდენი გულისტკენითა და იმედგაცრუებით…

  ზღვა მომენატრა, სველი ქვიშა და თოლიები…

 

 

მიყვარხარ

nzw0w

მიყვარხარ, როგორც გალაკტიონს უყვარდა მერი,

ან უფრო მეტად, როგორც ვან გოგს ყვითელი ფერი,

მიყვარხარ, როგორც ანადუღარ ღვინოს ქვევრი,

ძარღვებდახეთქილ ყურძნის მტევნებს რომ უგავს ფერი.

 გადავწყვიტე ამ უქმეებზე თბილისურ ყოველდღიურობასა და სიცხეს სოფელში გავქცეოდი ბიძაჩემთან, ჰოდა წავედი, კარგად დავისვენე და დაგიბრუნდით ემოციებით სავსე და პოზიტივით დამუხტული. განწყობა ვერც იმან გამიფუჭა რომ საკმაოდ ბევრი რამის თრევა მომიწია სოფლიდან და ვერც ტაქსის მძღოლის წუწუნმა, პირიქით საბჭოთა კავშირის დროინდელმა ავტობუსმა გამახალისა კიდეც, თან შუა გზაზე აღმოვჩინე რომ თურმე კარი ქონია და უბრალოდ მძღოლს ეზარებოდა დაკეტვა 🙂 რაც შეეხება ამ ორ დღეს, თავი ასე კარგად დიდი ხანია არ მიგრძვნია, შემოვიარე ბაღის ყველა კუთხე-კუნჭული, ბავშვობა გავიხსენე და ხან ბლის ხეზე ვიყავი შემომჯდარი და ხან ვაშლის, მერე ე.წ. “პადვალსაც” მივაკითხე, რომელიც ბავშვობაში ჩემი საყვარელი ადგილი იყო, ერთმანეთში არეულმა ვაშლისა და ღვინის სუნმა  ბავშვური სიმსუბუქე და მავე დროს მისტიურობა გამახსენა (ყოველთვის მიყვარდა რაღაცეების გამოგონება 🙂 ) მერე ველოსიპედითაც ვისეირნე, მადლობა ღმერთს, მშვიდობიანად დასრულდა. საღამოს კი აივანზე მოკალათებული თხილს ვაკნაწუნებდი და დეიდაჩემს ვეჭორავებოდი, ცაზე კი იმხელა მთვარე იყო მუზები მოვიხმე და შევეცადე რითმებისთვის თავი მომეყარა, თუმცა, სიმართლე გითხრათ, არ გამომივიდა 😦 ცოტა ვიცუღლუტე კიდეც, შევეცადე ბიძაჩემის ძაღლი, ბროკო გამეგრილებინა და გავწუწე, მგონი ცოტა გამიბრაზდა 🙂 მერცხლების ბუდეც მოვინახულე – ხუთი საყვარელი პაწაწუნა ბარტყი  ❤

 მგონი სულ ეს იყო 🙂

 როგორც ყოველთვის სითბოთი სავსე წამოვედი თბილისში და შევეცდები ამ ემოციებით გავიფერადო ყოველდღიურობა…

P.S. ესეც ფოტოები ჩემი weekend-დან

IMAG26952014-07-13-18-29-57_deco2014-07-13-18-34-22_deco

შენი ნაბიჯების ნაცნობი მელოდიით მოყოლილ ზღაპარს,

უცხო სიამაყით გაჯერებულ და გარდაცვლილ აღარ ნათქვამს,

ჩუმი თვალთვალით სათითაოდ გადათვლილ შენს ყველა წამწამს

საბნად შევკერავ, მოვქარგავ და სულს გავათბობ ყინვიან ზამთარს.

გრძნობებს, შენ რომ მაპარებ

სიტყვებში გავაბნევ რითმებად,

დავიმეგობრებ წვიმას და

წვეთებში გაგადნობ ფიქრებად.

 

სითბოს, შენ რომ გამატან

გზაზე დავტოვებ ღიმილად,

ნაომარ ცაზე გიპოვი

ცისარტყელების ფერებად.

 

ეჭვებს, შენ რომ მიტოვებ

მე ავაშენებ ლექსებად

და ყველა სტრიქონს დაგამჩნევ

ფიქრების ანაბეჭდებად.

Blog at WordPress.com.

ზედა ↑

დო'ს ბლოგი

აქვს ფანტაზია ბავშვის, ცაში დაეძებს სოროს, სამსართულიან სახლში, მეცხე სართულზე ცხოვრობს....

მკითხველის ბლოგი

შთაბეჭდილებები კითხვის შემდეგ

ბაბოლიჩი's Blogg

Keep your coins... I wan't change!

Natalie’s

There’s nothing to talk about

ედიშერის ბლოგი

სიზუსტე და სამართლიანობა უფრო მეტად ფასობს ვიდრე უპირატესობა და სენსაცია

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please...

MaDaM FisuNiA

შენ ახლა გადმოაბიჯე ჩემი სამყაროს კარიბჭეს

Molly Bloom's Day™

ასტრიდ ლინდგრენი – 111

ბურუსი - BURUSI

თენგიზ ვერულავა - TENGIZ VERULAVA

სულელური თეორიის 9 წუთი

P.S გახსოვდეს ვინ ხარ.

კრაზანა

What do you read, my Lord? "Words, words, words"..

ეთოს ბლოგი

“ყოველი ნორმალური მოთხრობის წაკითხვის შემდეგ ხდები ოდნავ უკეთესი ვიდრე ხარ, უფრო ჭკვიანი ვიდრე იყავი.”

Niksologia

აკრძალულია აკრძალვა!

სიყვარულოვნას ბლოგი

მე ვარ ნაწილი იმ დიადი ძალის, ვისაც ავი სურს და კეთილს სჩადის

Olley

როგორც ისწავლი სამყაროს ხედვას , შენი ცხოვრებაც ისე იქნება

ფაოს ბლოგი ^.^

The Girl Who Always Smiles, Even If She Feels Down.

Geo Blogmania Group

ჩვენ ვწერთ თქვენთვის

ბრე'ს ბლოგი

ჩემი ღამეები თქვენს დღეებზე უკეთესია

ნინაკას ბლოგი

I just want to live while I'm alive...

ცხელი შოკოლადი

რაღაც დარიჩინიანი....

ჯეკის ჩანაწერები

https://www.facebook.com/Jacksnotes101

Ketusi's Blog

take it easy,it's just life

Sometimes Y, and After C

I like breaking all of the rules

Kate's Universe

Everything In Its Right Place

გურამ შეროზიას ბლოგი

საინტერესო + სასარგებლო