ძიება

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please…

ჭდე

პრაგმატიზმი

362123804e9c0d22fcbd372045ec450b

 ვერასოდეს წარმოვიდგენდი ლექსის წერა თუ შემეძლო, თუმცა, ჩემს ბლოგს რომ გადავხედე სულ ლექსებით გამივსია, ხანდახან მინდა ძველებურად გიამბოთ რამე, თუმცა, როცა წერას ვიწყებ ვგრძნობ რომ სიტყვებს თავს ვერ ვუყრი, თითქოს ბევრი მაქვს სათქმელი და ამავე დროს არაფერი, უცნაური გრძნობაა… წერა ჩემთვის რაღაცის თავიდან მოშორებასავითაა, ემოციების, შეგრძნებების, დავწერ და ვიცლები, ვმსუბუქდები, ალბათ ბოლოდროინდელი განცდები მეტისმეტად ძვირფასი აღმოჩნდა იმისათვის რომ გამეშვა ჩემგან, ამიტომ ვერ შევძელი მათი თქვენთვის განდობა, რაც ყველაზე მეტად მიყვარს ის ხომ არავისთვის არ მემეტება ხოლმე. 

 ვდარდობ რომ თანდათან უფრო ნაკლები დრო მრჩება ბლოგისთვის, ფიქრისთვის, ვდარდობ იმასაც, რომ თანდათან ადამიანების ნდობას ვკარგავ და უფრო და უფრო ხშირად მინდა დავრჩე მარტო, ნელ-ნელა ვკარგავ ჩემთვის ძვირფას ადამიანებს და მათთან ერთად მეც ვიშლები ნაწილებად, ისინი მოდიან ჩემს ცხოვრებაში, მცვლიან, იცვლებიან და მიდიან, მათ ადგილას კი სიცარიელე რჩება, და ასე დაუსრულებლად. ვგრძნობ როგორ ხდება ერთნაირი ჩემი ყოველი დღე – ერთი დიდი რუტინა, მე კი ძალაც აღარ მაქვს იმის, რომ რაღაც შევცვალო.

  დავიღალე ადამიანებით, მათი გამოცანებით, მათი გამოცნობით, ამდენი პრაგმატიზმითა და სიცივით, სიმსუბუქით თვალებში და ირონიით სიტყვებში, სითბოს გაცემით და სიცივის მიღებით, დაუსრულებელი ყინულის კედლებით მათ ირგვლივ, დავიღალე გაურკვეველი საუბრებით ფინჯანი ყავის თანხლებით, ამდენი გულისტკენითა და იმედგაცრუებით…

  ზღვა მომენატრა, სველი ქვიშა და თოლიები…

 

 

თვალებს შიგნით ვტირი სულში… 

გაურკვევლობის აუტანელი სარჩული სულს მიწიწკნის, ხელები ისე გამეყინა როგორც ბავშვობისას მაშინ… დამღალა იმან, რომ ყველა რაღაცას ითხოვს ჩემგან, ამდენმა ვალდებულებამ, უემოციო ადამიანებმა, უსასრულო სიტყვათა ნაკადმა, უარაფრობით სავსე დღეებმა, თვალების სიმარტივემ და წინადადებების სირთულემ…  ხომ იცი, ასეთ დროს  გრანელი მახსენდება: “მე მინდა გაფრენა…” კარგი იქნებოდა მერცხალი ვყოფილიყავი, გავფრინდებოდი თბილ ქვეყნებში, არ შევეჩვეოდი ადვილად სხვებს, ნაკლებს ვიდარდებდი ალბათ… ვიფრენდი უსასრულოდ, უმისამართოდ…

ბავშვური სიმარტივე მომენატრა… გადატყავებული მუხლები, წრეში ბურთი, გაზაფხულზე პირველად მოსული წვიმის სუნი, მინდორში ოცნებების საპოვნელად წასვლა, გვირილებისგან დაწნული გვირგვინი, ყვითელი ერბოქილები…  და გულწრფელობა…როცა არ მჭირდებოდა სიტყვების შერჩევა…

…არადა გავიზარდე… გვირილები ისევ მიყვარს, მაგრამ… გულის ხმამ მიმტყუნა?.. თუ ადამიანები მატყუებენ უემოციოდ? რამდენჯერაც ხელი გავუწოდე იმდენჯერ თვალი ამარიდეს,  რამდენჯერაც გავუღიმე იმდენჯერ მომპარეს ღიმილი, რამდენჯერაც ვენდე იმდენჯერ გამცეს, მერე კი ონკანის წყლით ხელები დაიბანეს… მუდმივად რაღაცას მეუბნებიან, მიმტკიცებენ, მე კი არ შემიძლია დავიჯერო, იმიტომ რომ ვერ ვგრძნობ… ჩემი პრაგმატიზმი კი  სადღაც ილექება…
მედარდიანები… 

Image

სიყვარულით 

 შენი ქეთო ❤

ეს პოსტი ერთ ჩემთვის ძალიან საყვარელ ადამიანს ეძღვნება გასამხნევებლად ❤

Image

საერთოდ ვფიქრობ რომ ადამიანის ცხოვრება შედგება ფაქტებისაგან რომლის თავიდან აცილება შეუძლებელია და ასევე ფაქტებისაგან რომელიც შეიძლებოდა რომ არ მომხდარიყო. განვმარტავ:იქიდან გამომდინარე რომ ვარ ცოცხალი სუბიექტი, ე.ი. ვარსებობ, მე რომ გავჩნდი ამქვეყნად ამას ვთვლი ჩემს ცხოვრებაში მოვლენად, რაც აუცილებლად უნდა მომხდარიყო, იგივე შემიძლია ვთქვა სიკვდილზეც – რაკი დავიბადე, შესაბამისად აუცილებლად მოვკვდები. რაც შეეხება მოვლენებს რომლის თავიდან აცილება შესაძლებელია – ეს ჩვენი ყოველდღიურობაა, ჩვენი უფლება წავიდეთ იმ გზით, რომელიც ჩვენ მიგვაჩნია სწორად.  ალბათ დამეთანხმებით რომ  ყოველი ქმედება განაპირობებს შემდგომ ქმედებას, ადამიანს კი ყოველთვის აქვს არჩევანის საშუალება. ნებისმიერი არჩევანის შემთხვევაში, იქიდან გამომდინარე, რომ ჩვენი ცხოვრება გარკვეულ ქმედებათა ჯაჭვია, არ არსებობს მდგომარეობა, რომელიც მუდმივია და მისი შეცვლა არ შეიძლება. თუ ამ მსჯელობას გავყვებით გამოდის რომ ყველაფერი ცვალებადია, ალბათ მეთანხმებით ხო? ისევე როგორც დღეს ღამე მოსდევს, აღმართს დაღმართი, ჩვენს ცხოვრებაშიც არის კარგი და ცუდი პერიოდები, შესაძლოა ცუდი უფრო მეტია, ხანგრძლივი, ან უბრალოდ ადამიანური ბუნებიდან გამომდინარე ასე გვეჩვენება, მერე რა, ვისწავლოთ პატარ-პატარა ბედნიერებებით ტკბობა. ესეც რომ არ იყოს, ხომ გახსოვთ, სამყაროში ყველაფერი ცვალებადია, კლიმატიც კი იცვლება და შესაბამისად მცენარეები, ცხოველები და მათ შორის ადამიანი, თუმცა არა ადამიანური ბუნება, რაც არ უნდა ვამტკიცოთ რომ უფრო პრაგმატულები და ცივილიზებულები გავხდით, მაინც შეგვიძლია ერთ ადამიანურ ემოციას გადავაყოლოთ მთელი ჩვენი პრაგმატიზმი. ამაში მე ცუდს ვერფერს ვხედავ, ჩვენ ადამიანები ვართ! უფრო მეტად რთულები, ვიდრე უახლესი კომპიუტერული ალგორითმი, უფრო მეტად ამოუხსნელნი ვიდრე ნებისმიერი მისტიური სამკუთხედი, ამ საუკუნის ადამიანებსაც ისევე გვტკივა და გვიხარია როგორც წინა საუკუნეში მცხოვრებთ. თუ  ისევ ჩვენივე ბუნებიდან გამომდინარე სწორედ იმ ცუდი პერიოდის გამო უიმედობა შეგვიპყრობს ხოლმე, ხანდახან მაინც, გვეჩვენება რომ ხელმოცარულები ვართ და ყველა ჩვენზე უკეთესი გვგონია, დავფიქრდეთ, და თუ გნებავთ 21-ე საუკუნისათვის დამახასიათებელი პრაგმატიზმით მივუდგეთ ამ საკითხს –  მივხვდებით რომ ისევ და ისევ სამყაროს ცვალებადობიდან გამომდინარე ცხოვრება სავსეა ახალი შესაძლებლობებით, ჩვენ კი ისღა დაგვრჩენია სხვა კარი შევაღოთ. შეგვეშალა?  მერე რა, ჩვენ მუდმივად რაღაც გვეშლება, მთავარია შეგვეძლოს ამ შეცდომის დანახვა და აღიარება. 

 და რაც მთავარია, არ დავუჯეროთ ბანალურ და გაცვეთილ ფრაზებს რომ მხოლოდ წინ უნდა ვიყუროთ. არა, ვიაროთ მხოლოდ წინ, მაგრამ ხანდახან მოვიხედოთ უკან, რომ კიდევ ერთხელ გადავხედოთ შეცდომებს და დავრწმუნდეთ არჩეული გზის სისწორეში, მოვიხედოთ, რომ ვიცოდეთ რა დავკარგეთ, რა შევიძინეთ და როგორ კვალს ვტოვებთ.

სიყვარულით 

ქეთო ❤

ImageImage

ამბობენ 21ე საუკუნეში ურთიერთობები შეიცვალაო, რა ვიცი, მე მაინც მგონია რომ კაცობრიობა მხოლოდ ტექნიკური თვალსაზრისით მიდის წინ – წერილები მესიჯებმა შეცვალა, წიგნი-კომპიუტერმა, ადამიანები-დანადგარებმა, თორემ ურთიერთობებში ახალი არაფერია, უბრალოდ ადრე რაც ხდებოდა იმის დაკანონება ხდება ახლა. არ გეგონოთ ამის მომხრე ვიყო, ლგბტეების ფანი არ ვარ, თუმცა არც მოსისხლე მტერი, არც პროფილს ვუყურებ ყოველ ხუთშაბათს და მაია ასათიანის უკაცრავად და ბოდვაზე არ ვაგებ მომდევნო კვირის თემას, არც იმას ვადევნებ თვალს როგორ ერთობა “სვეცკი ნაროდი”, და როგორი ურთიერთობა აქვს თინა მახარაძეს თავის ბოიფრენდთან თუ ვინცაა, პირიქით, სულ მიკვირს რატომაა ასეთი სისულელეებით გამოტენილი ყველა ტელევიზია და ჟურნალ-გაზეთი? ეხლა არ დამიწყოთ მოთხოვნა ასეთიაო, ხალხს პროფილი უყვარსო და კიდევ თურქული სერიალები. რა ვიცი, ჭკვიანი ბიძიები და დეიდები ტელევიზორიდან სულ იმას ამბობენ მედია ქმნის საზოგადოებრივ აზრსო, ჰოდა, მანდ ვარ მეც, აზრს კი არა, საზოგადოებას ქმნის, მითუმეტეს ისეთ ადგილებში სადაც ინფორმაციის მიღების და გართობის ალტერნატიული საშუალება არაა. შეგახსენებთ, რომ ქართველი დიასახლისები, ვისზეც ძირითადად გათვლილია მსგავსი ტიპის პროექტები, ისეთივე გატაცებით უყურებდნენ ბრაზილიურ და მექსიკურ სერიალებს, როგორც ახლა თურქულს და დარწმუნებული ვარ, თუ რაიმე ნორმალურ ფილმს ან გადაცემას შესთავაზებენ იმითაც დაინტერესდებიან, შეიძლება თავიდან გაუჭირდეთ, მაგრამ არამგონია რუსთაველზე აქცია მოაწყონ და შიმშილობა გამოაცხადონ ან facebook-ზე გვერდი შექმნან თურქული სერიალების დაბრუნების მოთხოვნით. თუ არა და, თქვენც ხომ იცით ქართული ანდაზა “დედა ნახე, მამა ნახე, შვილი ისე გამონახეო” ჰოდა, გვეყოლება თურქულ სერიალებზე გაზრდილი თაობა. აქვე დიდი მადლობა ჩემს მშობლებს, რომლებიც ვერ იტანენ სერიალებს და მეც არ მაყურებინებდნენ როცა პატარა ვიყავი. რა თქმა უნდა, მაშინ ეს ჩემში პროტესტს იწვევდა, იმიტომ რომ როცა ეზოში ბავშვები ლაპარაკობდნენ ხუანზე და კასანდრაზე მე ვერაფერს ვამბობდი და ჩუმად ვიბოღმებოდი მშობლებზე, სამაგიეროდ ახლა ვეუბნები მადლობას.
რაც შეეხება ჟურნალ გაზეთებს აქ ცოტა უკეთესი მდგომარეობაა, თუმცა სიყვითლე ჭარბობს, როგორც ყველგან, არ მიყვარს ყვითელი ფერი, არც წითელი, საბჭოთა კავშირს მახსენებს და პიონერების ყელსახვევებს და კიდევ ტიტებს, ტიტები კიდევ ცხრა აპრილს.
ჰოდა, წითელზე გამახსენდა, რამდენიმე დღის წინ, როგორც ყოველთვის მაშინ რომ გავიღვიძე თქვენთვის რომ უკვე შუადღეა, ვიფიქრე გამოსაფხიზლებლად ფეისბუქზე შევირბენ მეთქი, ვაი იმ შერბენას, რას ხედავს ჩემი თვალები: სავაში გაგიგიათ ალბათ – თურქი მარიო ჩიმარო, გეცოდინებათ, შანსი არაა, თუ არა და კითხეთ დედებს, ბებიებს ან მეზობლებს, ან დაგუგლეთ ბოლოს და ბოლოს, მაგრამ არა მგონია დაგჭირდეთ. ჰოდა ეს ჩვენი თურქი მაჩო საქართველოში ჩამოსულა და ქართველი ფანები დახვდნენ, ქალები რა თქმა უნდა, თან აი იმ თაობის სულ ახალგაზრდების ლანძღვაში რომ არიან და აი იმას რომ იხსენებენ – “ზოგად უნარებში ბავშვებს იმას ასწავლიან რომ რაკი ბილეთი გაქვს ადგილი არავის არ უნდა დაუთმო”, მაგრამ მესმის თაობებს შორის ბრძოლა და ა.შ. თან ყველა თაობაში მოიძებნებიან მუდმივად ყველაფრით უკმაყოფილო ადამიანები.
ჰოდა, რას ვამბობდი, იმ ავბედით დილას, ამ კონწიალს და ხვევნა კოცნას რომ ვუყურებდი გამოვფხიზლდი კი არა, ელდა მეცა და ისე შემრცხვა და იმ ქალების ნაცვლად მე გავწითლდი, თან ვერ ვიგებდი ჩემი ინსტინქტებისთვის გასაქანი მიმეცა და ბოლო ხმაზე მეხარხარა თუ ეროვნული ღირსებებიდან გამომდინარე მეთქვა – რა გეშველება საქართველო? ან რამე ამის მსგავსი, ბოლოს, გონებას მოვუხმე და ავირჩიე მესამე გზა, რაციონალური განსჯის საფუძველზე უემოციოდ შემეფასებინა ეს მოვლენა – ემოციურად აღტყინებული ინდივიდებისაგან შემდგარი ჯგუფი და უხერხულ მდგომარეობაში ჩავარდნილი ამავე ჯგუფის აღტაცების ობიექტი.
თუმცა, მიუხედავად საკუთარი თავისათვის შთაგონებული პრაგმატიზმისა და რაციონალიზმისა, დიდხანს მაინც ვერ გავუძელი ამ მარაზმს.
მოკლედ, მე რომ მკითხოთ, თურქული სერიალები, პროფილი და ეს ლგბტეების თემაც ძალით შემოგდებული და შემოჩეჩებული უფრო მგონია, ვიდრე ის, რაც ხალხს რეალურად აღელვებს და აინტერესებს.

ესეც სავაში, ბევრი რომ არ ეძებოთ

Image

Image

Image

 

ამ ფოტოების ნახვის შემდეგ, თურქული სერიალების მოთხოვნით facebook-გვერდის შექმნას არ გამოვრიცხავ.

და ბოლოს

Image

Blog at WordPress.com.

ზედა ↑

დო'ს ბლოგი

აქვს ფანტაზია ბავშვის, ცაში დაეძებს სოროს, სამსართულიან სახლში, მეცხე სართულზე ცხოვრობს....

მკითხველის ბლოგი

შთაბეჭდილებები კითხვის შემდეგ

ბაბოლიჩი's Blogg

Keep your coins... I wan't change!

Natalie’s

There’s nothing to talk about

ედიშერის ბლოგი

სიზუსტე და სამართლიანობა უფრო მეტად ფასობს ვიდრე უპირატესობა და სენსაცია

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please...

MaDaM FisuNiA

შენ ახლა გადმოაბიჯე ჩემი სამყაროს კარიბჭეს

Molly Bloom's Day™

ასტრიდ ლინდგრენი – 111

ბურუსი - BURUSI

თენგიზ ვერულავა - TENGIZ VERULAVA

სულელური თეორიის 9 წუთი

P.S გახსოვდეს ვინ ხარ.

კრაზანა

What do you read, my Lord? "Words, words, words"..

ეთოს ბლოგი

“ყოველი ნორმალური მოთხრობის წაკითხვის შემდეგ ხდები ოდნავ უკეთესი ვიდრე ხარ, უფრო ჭკვიანი ვიდრე იყავი.”

Niksologia

აკრძალულია აკრძალვა!

სიყვარულოვნას ბლოგი

მე ვარ ნაწილი იმ დიადი ძალის, ვისაც ავი სურს და კეთილს სჩადის

Olley

როგორც ისწავლი სამყაროს ხედვას , შენი ცხოვრებაც ისე იქნება

ფაოს ბლოგი ^.^

The Girl Who Always Smiles, Even If She Feels Down.

Geo Blogmania Group

ჩვენ ვწერთ თქვენთვის

ბრე'ს ბლოგი

ჩემი ღამეები თქვენს დღეებზე უკეთესია

ნინაკას ბლოგი

I just want to live while I'm alive...

ცხელი შოკოლადი

რაღაც დარიჩინიანი....

ჯეკის ჩანაწერები

https://www.facebook.com/Jacksnotes101

Ketusi's Blog

take it easy,it's just life

Sometimes Y, and After C

I like breaking all of the rules

Kate's Universe

Everything In Its Right Place

გურამ შეროზიას ბლოგი

საინტერესო + სასარგებლო