ძიება

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please…

ჭდე

დაბადების დღე

images

ყოველთვის მეგონა რომ საკუთარი თავისა და ცხოვრების შემქმნელები ჩვენ თვითონვე ვართ, მაგრამ თურმე მთლად ასე მარტივადაც არ ყოფილა საქმე, ჩვენს გენებს რომ თავი დავანებოთ,  რაც მემკვიდრეობით გადმოგვეცემა და ჩვენი წინაპრების დამსახურებაა, მაგალითად გრძელი ცხვირი – მერე რამდენიმე წელი ოპერაციის ფულის შეგროვებისთვის რომ ვშრომობთ, ან მოკლე ჭკუა, რასაც ოპერაციაც ვერ უშველის, მაინც, ჩვენს ცხოვრებას მეტწილად ის გარემო განსაზღვრავს სადაც ბავშვობას ვატარებთ და პიროვნებებად ვყალიბდებით, ამიტომ შეიძლება ითქვას რომ გარკვეულწილად ინერციით მივექანებით უკვე სხვის მიერ გაკვალულ კალაპოტში და ალბათ ჩვენ სხვისი ცხოვრების გაგრძელებები ვართ, რაც ხანდახან გზას გვიკვალავს და ხან კი პირიქით, ბევრ დაბრკოლებას გვიქმნის. ასე რომ ილუზიები თავისუფლებასა და საკუთარი თავის ბატონ-პატრონობაზე აღარ მაწუხებს. რეალურად არცერთი ადამიანი საკუთარ ცხოვრებას  არ ფლობს, ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით მეორე წუთს რას უნდა ველოდოთ, ერთი რეკლამის არ იყოს, სახლიდან რომ გამოვალთ არ ვიცით თავში აგური დაგვეცემა თუ ყვავილის ქოთანი. თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ უარვყოფ  თავისუფალ ნებას. პირიქით, მგონია, რომ ადამიანის მიზანი ამქვეყნად სწორედ საკუთარი თავის დაბრუნება ან თუნდაც შექმნაა და საკუთარი გზის გაკვალვა. ხოდა, აგერ უკვე ოცდამეხუთე წელია საკუთარ თავს ვქმნი, ძირითადად ვცდილობ არჩევანის უფლება გამოვიყენო, ხანდახან კი, როგორც ყველას ჩვევია მეც ინერციით მივდივარ წინ და მკვდარი თევზივით დინებას მივყვები ეს კი დამეთანხმებით, რომ არც ისე კარგია, თუმცა დინების საწინააღმდეგოდ ცურვასაც დიდი გამბედაობა სჭირდება და ყველას არ გამოსდის, ასე ხომ ჩვენიანების საწინააღმდეგო მხარეს მივდივართ, ხალხს კი განსხვავებულები არ უყვარს, ხოდა კი ვართ ასე ყველა „სილიოტკა“ თევზებივით ერთნაირები, ერთნაირად ჩაცმულ-დახურული, ერთნაირად ყალბად მომღიმარი და ერთნაირი სურვილებით გამოტენილი თავებით თან ასე უფრო კომფორტულად ვგრძნობთ თავს, ასე უფრო რთული შესამჩნევები ვართ, ასე უფრო შეგვიძლია ჩვენი ხმა სხვისას ავაყოლოთ და რაც მთავარია, ასე უფრო ნაკლები მოგვხვდება. ასეა თუ ისე, დღესაც, ყბადაღებულ 21-ე საუკუნეშიც ყველა თვითგადარჩენისთვის ვბრძოლობთ, მიუხედავად იმისა თუ  რომელი მიმართულებით მივდივართ.

ხოდა, რისთვის მოვყევი ამხელა ამბავი? ხოო, ხვალ ჩემი დაბადების დღეა. ამ დღეს როგორც ყოველთვის თვალს გადავავლებ ხოლმე ჩემს ცხოვრებას, განსაკუთრებით კი განვლილ წელს და ვაჯამებ რა მომიტანა ამ წელმა, უფრო მეტი ცუდი თუ კარგი, სიხარული უფრო მეტი იყო თუ სევდა, თუმცა გამოცდილებიდან გამომდინარე ცუდი ამბებით სავსე წელი საერთოდ უფრო მეტ ჭკუას მმატებს ხოლმე ვიდრე სიცილ-კისკისში გატარებული 12 თვე.

რა გავიგე წელს ახალი?

წელს გავიგე რომ შეიძლება ერთხელ გაუხსენო ახლობლები პატრულს კამერის წინ და  ცოტა ხანში სრულიად საქართველო გაგიცნობს, მოკლედ, „ სუ თელავია, სუ გულავია“ … კიდევ გავიგე რომ შეიძლება საკუთარი თავი დაკარგო და მერე ისევ იპოვო, შეიძლება ცოტა გაგიჭირდეს მისი ცნობა და ერთი-ორჯერ შემოლაწუნებაც დაგჭირდეს, მაგრამ სულ არაფერს ჯობია. კიდევ მივხვდი რომ ხშირი ღიმილი ბედნიერებას სულაც არ ნიშნავს და მის უკან უფრო ხშირად სევდა იმალება, ვიდრე სიხარული. აღმოვაჩინე, რომ გლდანი და ვარკეთილი ძალიან გავს ერთმანეთს არამარტო ხალხის სიმრავლით, არამედ საშაურმეების რაოდენობითაც. სამწუხაროა, მაგრამ თურმე ადამიანი ცოდნითა და პატიოსნებით კი არა ახლობლებით ფასობს ზედა ეშელონებში. კარგი ისაა, რომ ამ წელმა შემძინა კიდევ ორი მეგობარი 🙂 მიყვარხართ ბავშვებო :*  რაც მთავარია, მივხვდი რომ ყველა ღია კარში არ უნდა შეხვიდე რომ მერე ფანჯრიდან არ მოგიწიოს ძრომიალი, რადგან დიდი შანსია, რომ ისიც დახურული აღმოჩნდეს.

P.S. anyway … happy birthday to me  ❤

загруженноеდღეს ჩემი დაბადების დღეა…
ალბათ გამონაკლისი არ ვარ და ბევრი ადამიანის მსგავსად არ მიყვარს საკუთარი დაბადების დღე, თუმცა  მთლად ასეც არაა, უფრო სწორი იქნებოდა მეთქვა რომ…აი როგორ აგიხსნათ – კი, მიხარია თითქოს, მაგრამ თან მოწყენილიც ვარ, თითქოს რაღაც განსაკუთრებულს ველი და თან რაციონალური განსჯის საფუძველზე ვასკვნი რომ სისულელეა ასე ფიქრი, ეს ხომ ერთი ჩვეულებრივი დღეა. ჰოდა დავფიქრდი რატომ ხდება ასე, რატომ ვარ არეულ-დარეული? არადა თითქოს რა ხდება ისეთი? უბრალოდ 24 წლის წინ ამქვეყნად კიდევ ერთი პატარა, წითელი, მჩხავანა ბავშვი გაჩნდა ჩემი სახით, ერთით მეტი საზრუნავი ჩემს მშობლებისთვის, ალბათ მომაბეზრებელი არსება და ოჯახის ზედმეტი წევრი ჩემი უფროსი დისთვის. რა არის ამაში განსაკუთრებული ვითომ? ყოველდღე ხომ ათასობით ბავშვი იბადება, მაგრამ ადამიანები ხომ ეგოისტები ვართ(ბევრისგან განსხვავებით მე ამას ვაღიარებ), ჰოდა როგორ გამოვტოვებდით საკუთარი დღის აღნიშვნას,საკუთარი თავის სხვებისთვის დამადლებას და მოლოცვას იმისა რომ ვარსებობთ, არადა კაცმა არ იცის რიგ შემთხვევებში მისალოცია თუ პირიქით.  ამ დღეს, მე პირადად, შინაგანი მოლოდინი მაქვს ხოლმე რაღაც განსაკუთრებულისა, თუმცა 24 წლიანი გამოცდილების ფონზე შემიძლია ვთქვა რომ არაფერი გამორჩეული არ ხდება, ხან აღვნიშნავ ხან არა, ეს ბოლო ორი წელია ამასაც ვეღარ ვახერხებ და ძირითადად Facebook – ით და ტელეფონით ვიღებ მილოცვებს, ასე რომ ვირტუალური ბუშტები, ტორტები და გულები არ მაკლია (აქვე მადლობა მათ გამომგზავნებს, გამახალისეთ♥), თუ აღვნიშნავ და რა უნდა მოხდეს, ჰააჰააა, ვინმე მთვრალ სტუმარს ფხალიანი თეფში ბალიშად მოეჩვენოს და ზედ დაიძინოს, არა, ვაჭარბებ, ასეთი სტუმრები არ მყავს ხოლმე 🙂 ყველაზე უჩვეულო რამ რაც ჩემს დაბადების დღეზე მახსოვს, ესაა ერთ-ერთი თაყვანისმცემელი, რომელმაც სპეციალურად მომაკითხა დილით, სამსახურშიც წამიყვანა, თუმცა არ მომილოცა, არ ვიცი დაიბნა და დაავიწყდა( წინა დღით ახსოვდა) თუ შეეცადა ორიგინალური ყოფილიყო, ფაქტია, თავი სამუდამოდ დამამახსოვრა ამ უცნაური საქციელით. ყველაზე კარგი საჩუქარი კი წმინდა გიორგის ხატია, რომელსაც დღემდე ვინახავ და ძალიან ძვირფასია ჩემთვის, და ბლოკნოტი ჩემი ჩანაწერებისთვის, რომელიც დღეს მივიღე იკოსგან 🙂 კიდევ ადამიანების სითბო, რა თქმა უნდა, თუმცა ახლა მაინც შარის ხასიათზე ვარ და მგონი ჩემები მალე დაივიწყებენ ჩემს იუბილარობას, პრინციპში რაღა დარჩა, სულ რამდენიმე საათი.
წეღან ხომ გითხარით ჩავფიქრდი დაბადების დღის ტრადიციაზე მეთქი, მერე გადავქექე ინტერნეტ სამყარო რამე სახალისოსა და საინტერესოს აღმოჩენის მიზნით და ვნახე რომ მაგალითად ტაილანდში, ყველა ადამიანი ახალ წელს აღნიშნავს დაბადების დღეს, გაიმარტივეს ცხოვრება, საჩუქრებზე ნაკლები ფული ეხარჯებათ, აბა ჩვენ მაგას არასოდეს გავაკეთებთ, კაი, ვთქვათ აღვნიშნეთ ახალ წელს, მაშინვე ჩნდება პრობლემა – ჩვენ ხომ ორი ახალი წელი გვაქვს როდის უნდა გვქონდეს დაბადების დღე? 31-ში თუ 14-ში? ალბათ ორივე დღეს, სუფრა მაინც იშლება და ჩვენი რა მიდის? მე ის მიკვირს დაბადების დღეს ერთხელ რომ აღვნიშნავთ წელიწადში. ისე, სიმართლე ვთქვა, არ ვემხრობი მე მაგ ტრადიციას, ერთი დღე ხომ უნდა გქონდეს ვისაც არავის გაუყოფ და მარტო შენი იქნება, ეს საერთო დაბადების დღეები რა უბედურებაა, საერთო ტორტი და საერთო სანთლები, საერთო ფეიერვერკი (თუ ფოერვერკი) და სართო სურვილები აი ისეთი “მშვიდობა მთელს მსოფლიოში” და მსგავსი სიბრძნეები რომელსაც ახდენა არ უწერია. არც მგონია ვინმე რეალურად ნატრობდეს მაგას გულით, დარწმუნებული ვარ გულში ამბობენ “ღმერთო მილიონი მომეცი” ან “მანქანით სიარული არ მაწყენდა, არაფერი განსაკუთრებული, იყოს BMW x6”, ან “სახლი ქალაქის ცენტრში”… აი ასეთი ეგოისტები ვართ ადამიანები. დღეს კი მსგავსი ეგოისტის დაბადების დღეა 🙂 ასეა თუ ისე ეს მაინც ჩემი დღეა 🙂
ყველას ძალიან დიდი მადლობა მოლოცვისთვის, მიუხედავად იმისა გულწრფელი იყო თუ არა, გულით ნათქვამი სურვილები იყო თუ მოვალეობის მოხდის მიზნით მოწერილი “გილოცავ”( მერე რა,მეც მიმილოცია ასე 🙂 ცოდვა გამხელილი სჯობს) მადლობა რომ გახსოვართ (დაილოცოს Facebook-ი, მეც მშველის ხოლმე:-) ) ყველაზე დიდი მადლობა ჩემს მეგობრებს და ჩემს ოჯახს, დედას რომ გამაჩინა(ოსკარზე მგონია თავი) და სოფოს გვირილებისთვის ♥მიყვარხართ♥
♥თქვენი იუბილარი ქეთო♥

Create a free website or blog at WordPress.com.

ზედა ↑

დო'ს ბლოგი

აქვს ფანტაზია ბავშვის, ცაში დაეძებს სოროს, სამსართულიან სახლში, მეცხე სართულზე ცხოვრობს....

მკითხველის ბლოგი

შთაბეჭდილებები კითხვის შემდეგ

ბაბოლიჩი's Blogg

Keep your coins... I wan't change!

Natalie’s

There’s nothing to talk about

ედიშერის ბლოგი

სიზუსტე და სამართლიანობა უფრო მეტად ფასობს ვიდრე უპირატესობა და სენსაცია

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please...

MaDaM FisuNiA

შენ ახლა გადმოაბიჯე ჩემი სამყაროს კარიბჭეს

Molly Bloom's Day™

ასტრიდ ლინდგრენი – 111

ბურუსი - BURUSI

თენგიზ ვერულავა - TENGIZ VERULAVA

სულელური თეორიის 9 წუთი

P.S გახსოვდეს ვინ ხარ.

კრაზანა

What do you read, my Lord? "Words, words, words"..

ეთოს ბლოგი

“ყოველი ნორმალური მოთხრობის წაკითხვის შემდეგ ხდები ოდნავ უკეთესი ვიდრე ხარ, უფრო ჭკვიანი ვიდრე იყავი.”

Niksologia

აკრძალულია აკრძალვა!

სიყვარულოვნას ბლოგი

მე ვარ ნაწილი იმ დიადი ძალის, ვისაც ავი სურს და კეთილს სჩადის

Olley

როგორც ისწავლი სამყაროს ხედვას , შენი ცხოვრებაც ისე იქნება

ფაოს ბლოგი ^.^

The Girl Who Always Smiles, Even If She Feels Down.

Geo Blogmania Group

ჩვენ ვწერთ თქვენთვის

ბრე'ს ბლოგი

ჩემი ღამეები თქვენს დღეებზე უკეთესია

ნინაკას ბლოგი

I just want to live while I'm alive...

ცხელი შოკოლადი

რაღაც დარიჩინიანი....

ჯეკის ჩანაწერები

https://www.facebook.com/Jacksnotes101

Ketusi's Blog

take it easy,it's just life

Sometimes Y, and After C

I like breaking all of the rules

Kate's Universe

Everything In Its Right Place

გურამ შეროზიას ბლოგი

საინტერესო + სასარგებლო