ძიება

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please…

ჭდე

გლდანი

images

ყოველთვის მეგონა რომ საკუთარი თავისა და ცხოვრების შემქმნელები ჩვენ თვითონვე ვართ, მაგრამ თურმე მთლად ასე მარტივადაც არ ყოფილა საქმე, ჩვენს გენებს რომ თავი დავანებოთ,  რაც მემკვიდრეობით გადმოგვეცემა და ჩვენი წინაპრების დამსახურებაა, მაგალითად გრძელი ცხვირი – მერე რამდენიმე წელი ოპერაციის ფულის შეგროვებისთვის რომ ვშრომობთ, ან მოკლე ჭკუა, რასაც ოპერაციაც ვერ უშველის, მაინც, ჩვენს ცხოვრებას მეტწილად ის გარემო განსაზღვრავს სადაც ბავშვობას ვატარებთ და პიროვნებებად ვყალიბდებით, ამიტომ შეიძლება ითქვას რომ გარკვეულწილად ინერციით მივექანებით უკვე სხვის მიერ გაკვალულ კალაპოტში და ალბათ ჩვენ სხვისი ცხოვრების გაგრძელებები ვართ, რაც ხანდახან გზას გვიკვალავს და ხან კი პირიქით, ბევრ დაბრკოლებას გვიქმნის. ასე რომ ილუზიები თავისუფლებასა და საკუთარი თავის ბატონ-პატრონობაზე აღარ მაწუხებს. რეალურად არცერთი ადამიანი საკუთარ ცხოვრებას  არ ფლობს, ჩვენ ხომ ისიც კი არ ვიცით მეორე წუთს რას უნდა ველოდოთ, ერთი რეკლამის არ იყოს, სახლიდან რომ გამოვალთ არ ვიცით თავში აგური დაგვეცემა თუ ყვავილის ქოთანი. თუმცა ეს იმას არ ნიშნავს, რომ უარვყოფ  თავისუფალ ნებას. პირიქით, მგონია, რომ ადამიანის მიზანი ამქვეყნად სწორედ საკუთარი თავის დაბრუნება ან თუნდაც შექმნაა და საკუთარი გზის გაკვალვა. ხოდა, აგერ უკვე ოცდამეხუთე წელია საკუთარ თავს ვქმნი, ძირითადად ვცდილობ არჩევანის უფლება გამოვიყენო, ხანდახან კი, როგორც ყველას ჩვევია მეც ინერციით მივდივარ წინ და მკვდარი თევზივით დინებას მივყვები ეს კი დამეთანხმებით, რომ არც ისე კარგია, თუმცა დინების საწინააღმდეგოდ ცურვასაც დიდი გამბედაობა სჭირდება და ყველას არ გამოსდის, ასე ხომ ჩვენიანების საწინააღმდეგო მხარეს მივდივართ, ხალხს კი განსხვავებულები არ უყვარს, ხოდა კი ვართ ასე ყველა „სილიოტკა“ თევზებივით ერთნაირები, ერთნაირად ჩაცმულ-დახურული, ერთნაირად ყალბად მომღიმარი და ერთნაირი სურვილებით გამოტენილი თავებით თან ასე უფრო კომფორტულად ვგრძნობთ თავს, ასე უფრო რთული შესამჩნევები ვართ, ასე უფრო შეგვიძლია ჩვენი ხმა სხვისას ავაყოლოთ და რაც მთავარია, ასე უფრო ნაკლები მოგვხვდება. ასეა თუ ისე, დღესაც, ყბადაღებულ 21-ე საუკუნეშიც ყველა თვითგადარჩენისთვის ვბრძოლობთ, მიუხედავად იმისა თუ  რომელი მიმართულებით მივდივართ.

ხოდა, რისთვის მოვყევი ამხელა ამბავი? ხოო, ხვალ ჩემი დაბადების დღეა. ამ დღეს როგორც ყოველთვის თვალს გადავავლებ ხოლმე ჩემს ცხოვრებას, განსაკუთრებით კი განვლილ წელს და ვაჯამებ რა მომიტანა ამ წელმა, უფრო მეტი ცუდი თუ კარგი, სიხარული უფრო მეტი იყო თუ სევდა, თუმცა გამოცდილებიდან გამომდინარე ცუდი ამბებით სავსე წელი საერთოდ უფრო მეტ ჭკუას მმატებს ხოლმე ვიდრე სიცილ-კისკისში გატარებული 12 თვე.

რა გავიგე წელს ახალი?

წელს გავიგე რომ შეიძლება ერთხელ გაუხსენო ახლობლები პატრულს კამერის წინ და  ცოტა ხანში სრულიად საქართველო გაგიცნობს, მოკლედ, „ სუ თელავია, სუ გულავია“ … კიდევ გავიგე რომ შეიძლება საკუთარი თავი დაკარგო და მერე ისევ იპოვო, შეიძლება ცოტა გაგიჭირდეს მისი ცნობა და ერთი-ორჯერ შემოლაწუნებაც დაგჭირდეს, მაგრამ სულ არაფერს ჯობია. კიდევ მივხვდი რომ ხშირი ღიმილი ბედნიერებას სულაც არ ნიშნავს და მის უკან უფრო ხშირად სევდა იმალება, ვიდრე სიხარული. აღმოვაჩინე, რომ გლდანი და ვარკეთილი ძალიან გავს ერთმანეთს არამარტო ხალხის სიმრავლით, არამედ საშაურმეების რაოდენობითაც. სამწუხაროა, მაგრამ თურმე ადამიანი ცოდნითა და პატიოსნებით კი არა ახლობლებით ფასობს ზედა ეშელონებში. კარგი ისაა, რომ ამ წელმა შემძინა კიდევ ორი მეგობარი 🙂 მიყვარხართ ბავშვებო :*  რაც მთავარია, მივხვდი რომ ყველა ღია კარში არ უნდა შეხვიდე რომ მერე ფანჯრიდან არ მოგიწიოს ძრომიალი, რადგან დიდი შანსია, რომ ისიც დახურული აღმოჩნდეს.

P.S. anyway … happy birthday to me  ❤

გლდანი – სხვა პლანეტა, “შაურმათუბანი” თუ…

Image

არადა, რა გინდა რომ თქვა, მართალია! როგორც გლდანის მაცხოვრებელი(შეგახსენებთ, უკვე ერთი წლის მანძილზე) თამამად ვაცხადებ რომ მე გლდანში კაფე არ მინახავს, არა, ერთი კი ვიცი, მაგრამ თავმოყვარე ადამიანი, ვისაც ოდნავი წარმოდგენა მაინც აქვს მსგავსი დაწესებულების შესახებ, იქ არ დაჯდება. სამაგიეროდ გლდანი თქვენც ხომ იცით რითია განთქმული? გაგახსენდათ ხო?  მართალია, შაურმით. გლდანის შაურმა თუ არ გიჭამიათ, ე.ი. შაურმის აზრზე არ ხართ საერთოდ. მოკლედ, გლდანს თამამად შეგვიძლია ვუწოდოთ “შაურმათუბანი” ან ” საშაურმე”, ამ, ჩემი აზრით, სრულიად გაუგებარი, ერთგვარი თურქული ვითომ ბუტერბროდის მოყვარულები, ალბათ წინააღმდეგები არ იქნებიან გლდანის ერთ დიდ საშაურმედ გადაქცევისა, ჩემსავით კოფეინზე გაგიჟებულებს კი მოგვიწევს ვაკეში და რუსთაველზე სირბილი. ახლა თუ ფიქრობთ “აუ ეს გოგო რას სვეცკობს”, “ეს ვინაა, მარიაჟი”, ან რაღაც მსგავსი, დამერწმუნეთ იმ ადამიანთა კატეგორიას არ მივეკუთვნები, რომლებიც ყოველდღე კაფეებში ყავას წრუპავენ და ტირამისუს აყოლებენ, ამ ჯადოსნურ სასმელის მიღება ძირითადად სახლში მიყვარს ჩემი უზარმაზარი ფინჯნით. უბრალოდ, ხანდახან ადამიანს ხო შეიძლება მოგინდეს მეგობართან ერთად დაჯდომა და ჭორაობა ყავის თანხლებით, აბა წარმოიდგინეთ ჭორაობა შაურმის ჭამისას, ცოტა უხერხულია ხო? 🙂

 ჰოდა რას ვამბობდი, გლდანი რომ სხვა პლანეტაა მაშინვე მიხვდებით როგორც კი ახმეტელის მეტროდან გამოხვალთ, თუ ერთხელ მაინც ყოფილხართ აქ, მაშინ ვერასოდეს დაივიწყებთ გაურკვეველი წარმომავლობის გარემოვაჭრეებს(ალბათ უფრო ციგნები და ახლა უკვე ინდოელები) რომლებიც მიმავალს გიყვირიან “მოდი გოგო, ნასკი არ გინდა? ლარად მოგცემ, აჰა, ცაიღე, ცაიღე” ან “ტუფლი, ტუფლიიიიი”, “ლიკრა კალგოტკა, ლიკრა, ლიკრააა” და ა.შ. ვთქვათ და, რაღაცის ყიდვა გადაწყვიტეთ, მაგალითად ე.წ. კალგოტკის (სხვათაშორის ცუდი არ არის, თან იაფია:), მაშინ პირველ რიგში აქეთ-იქით უნდა გაიხედოთ პოლიციელი ხომ არაა სადმე თორემ შესაძლოა სწორედ ფულის მიცემის პროცესში მოაწყონ რეიდი, რომელზეც თქვენ წარმოდგენაც კი არ გაქვთ და დარჩეთ კალგოტკის და ფულის გარეშე, რადგან თქვენგან განსხვავებით, პატივცემულმა გარემოვაჭრემ მშვენივრად იცის რომ ამ ადგილას ვაჭრობა აკრძალულია და ისიც მოეხსენება რომ პოლიციის რეიდებს უნდა ელოდოს. სწორედ ამიტომ, ჰყავთ საკუთარი მზვერავები რომლებიც სამართალდამცავის მსგავსი ფორმის დანახვისთანავე თავპირისმტვრევითა და გაუგებარი ყვირილით გამორბის. აი თქვენთვის გაუგებარი ყვირილი კი სრულიად გასაგებია გარემოვაჭრეებისთვის, და როცა თქვენ, ბოლოს და ბოლოს, აზრზე მოხვალთ, ალბათ იმასღა დაინახავთ როგორ უჩინარდებიან, კაცმა არ იცის სად, ვეებერთელა ჩანთამოკიდებული ციგნები, მეტროს მიმდებარე ტერიტორია კი სავსეა პარკებით, ქაღალდებით, ერთჯერადი ჭიქებით და ყველანაირი ნაგვით.
ჰოდა, რა მინდოდა საერთოდ, კაფედან დავიწყე და ციგნებით ვამთავრებ, რა ვიცი, ეხლა რომ ვფიქრობ, მოთხოვნა-მიწოდების პრინციპიდან გამომდინარე, შესაძლოა გლდანში კაფემ ვერც გაამართლოს.
და მაინც, რა არის გლდანი?.. 😉

Create a free website or blog at WordPress.com.

ზედა ↑

დო'ს ბლოგი

აქვს ფანტაზია ბავშვის, ცაში დაეძებს სოროს, სამსართულიან სახლში, მეცხე სართულზე ცხოვრობს....

მკითხველის ბლოგი

შთაბეჭდილებები კითხვის შემდეგ

ბაბოლიჩი's Blogg

Keep your coins... I wan't change!

Natalie’s

There’s nothing to talk about

ედიშერის ბლოგი

სიზუსტე და სამართლიანობა უფრო მეტად ფასობს ვიდრე უპირატესობა და სენსაცია

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please...

MaDaM FisuNiA

შენ ახლა გადმოაბიჯე ჩემი სამყაროს კარიბჭეს

Molly Bloom's Day™

ასტრიდ ლინდგრენი – 111

ბურუსი - BURUSI

თენგიზ ვერულავა - TENGIZ VERULAVA

სულელური თეორიის 9 წუთი

P.S გახსოვდეს ვინ ხარ.

კრაზანა

What do you read, my Lord? "Words, words, words"..

ეთოს ბლოგი

“ყოველი ნორმალური მოთხრობის წაკითხვის შემდეგ ხდები ოდნავ უკეთესი ვიდრე ხარ, უფრო ჭკვიანი ვიდრე იყავი.”

Niksologia

აკრძალულია აკრძალვა!

სიყვარულოვნას ბლოგი

მე ვარ ნაწილი იმ დიადი ძალის, ვისაც ავი სურს და კეთილს სჩადის

Olley

როგორც ისწავლი სამყაროს ხედვას , შენი ცხოვრებაც ისე იქნება

ფაოს ბლოგი ^.^

The Girl Who Always Smiles, Even If She Feels Down.

Geo Blogmania Group

ჩვენ ვწერთ თქვენთვის

ბრე'ს ბლოგი

ჩემი ღამეები თქვენს დღეებზე უკეთესია

ნინაკას ბლოგი

I just want to live while I'm alive...

ცხელი შოკოლადი

რაღაც დარიჩინიანი....

ჯეკის ჩანაწერები

https://www.facebook.com/Jacksnotes101

Ketusi's Blog

take it easy,it's just life

Sometimes Y, and After C

I like breaking all of the rules

Kate's Universe

Everything In Its Right Place

გურამ შეროზიას ბლოგი

საინტერესო + სასარგებლო