ძიება

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please…

კატეგორია

პორტრეტები…

გადავწყვიტე საინტერესო და რაღაცით გამორჩეული ადამიანებზე გიამბოთ, შევეცდები ჩემებურად დავხატო მათი პორტრეტები. ვინ იცის, შესაძლოა ხვალ თქვენც მოხვდეთ ამ სიაში :)

სიმონა

სამშაბათი. 18:05.

არც ისე დაღლილი გამოვდივარ სამსახურიდან, ჭავჭავაძეზე მოვსეირნობ, თან მუსიკის რითმს ვაყოლებ ნაბიჯებს, უცბად პატარა  ბიჭი გაჩნდა არსაიდან, ჩემს წინ დგას, სასკოლო ზურგჩანთა მოუგდია,  ხელში ფურცლები აქვს ჩაბღუჯული და რაღაცას მეუბნება. ყურსასმენები მოვიხსენი და გაოცებული ვუყურებ:

-უფ, ძლივს არ მოიხსენი, ეხლა მოისმინე,  ნახატებს ვყიდი და არ გინდა?    – მეკითხება დიდი კაცივით და საქმიანი გამომეტყველებით მაჩვენებს ხელში ჩაბღუჯულ ფურცლებს.

მეღიმება მის სერიოზულობაზე და მეც საქმიანად ვეკითხები:

 -აბა რა ნახატები გაქვს?

 არ ეზარება,  ყველას სათითაოდ მაჩვენებს იქვე კიბესთან ჩამუხლულს და თან მიხსნის  – ეს ვარდია,  ეს ჯვარი, ეს პალმა, ეს მზეა და ცისარტყელა. აბა შენ თუ იცი რამდენი ფერია ცისარტყელაში? -ეშმაკურად უბრწყინავს თვალები.

-მმმმ,  არაა, -ვამბობ სინანულით.

-ეგ როგორ არ იცი? შვიდი. -იწყებს ფერების ჩამოთვლას. 

-ყოჩაღ, საიდან იცი ამდენი რამე?

-დედამ მასწავლა, – მპასუხობს ამაყად, – იცი, მე მამა აღარ მყავს, – უმუქდება თბილი თაფლისფერი თვალები.

გული ჩამწყდა… ვცდილობ სიტყვები მოვძებნო, რამე ვთქვა სანუგეშებლად, თუმცა ვხვდები რომ აზრი არ აქვს, როგორ უნდა უთანაგრძნო 5-6 წლის ბავშვს, რომელსაც იმაზე მეტი ტკივილი უნახავს, ვიდრე შენ 26 წლის მანძილზე . ამიტომ უბრალოდ ლოყაზე ვკოცნი.

– ძალიან კარგი ბიჭი ხარ შენ! 

-მადლობა.

-არაფრის, რა გქვია?

-სიმონა

-სიმონა,  სასიამოვნო შენი გაცნობა, ძალიან გიყვარს ხატვა?

-კი.  დიდი რომ გავიზრდები ძალიან ბევრ ნახატებს დავხატავ, -ამბობს დარწმუნებით. 

-ხოდა, მეც აუცილებლად ვიყიდი შენს ნახატებს.- თვალებზე ეტყობა რომ უხარია და კმაყოფილი მიღიმის.

სენდვიჩებზე დავპატიჟე სიმონა და  2 ნახატიც ვიყიდე, არაფრით არ აიღო ზედმეტი. ერთი ნახატი 1 ლარი ღირდა… 

P.S.  სიმონას ნახატები:

image

გამჭვირვალე კარიკატურა შემომცქერის სარკიდან.
უკვე აღარც კი მახსოვს
მისი ნამდვილი მე,
მხოლოდ ყავის სურნელით ერთნაირად გალეშილი დღეები.
მალე გაზაფხულიც მოვა
გახლეჩილი ბროწეულივით მადისაღმძვრელი.
თუმცა იმისთვის სარკიდან რომ შემომცქერის ესეც სულერთია,
დღითიდღე ხომ ისეთი გამჭვირვალე ხდება რომ
ფერებსაც ვეღარ ირეკლავს,
ხოდა გაზაფხულიც რაღად უნდა,
ჰაერი კი ზამთარშიც უფეროა.
მისთვის, სარკიდან რომ შემომცქერის სიკვდილიც უაზროა,
იმიტომ რომ ის უკვე მოკვდა.
ისე შეუმჩნევლად, რომ თვითონაც ვერ მიხვდა.
უბრალოდ ერთ დღესაც სარკეში საკუთარი ანარეკლის ნაცვლად გამჭვირვალე კარიკატურა დახვდა ცინიკური მზერით.
ჯერ შეეშინდა,
უსულობის, უგულობის, უყველაფრობის…
მერე ნელ-ნელა შეეჩვია,
ისე ძალიან აღარ აფრთხობდა
ის მეორე, სარკიდან რომ თავხედურად მიშტერებოდა.
ბოლოს საერთოდაც მოეწონა გამჭვირვალე არსება სხვა სამყაროდან.
ის არავის ელოდება, არავინ სჭირდება და ხურდა ფულივით დაუნანებლად არიგებს უემოციო ღიმილს .
მას არავინ ენატრება.
ის ხომ უბრალოდ კარიკატურაა
გამჭვირვალე ჰაერივით.
ის მე მგავს.

ბიჭი, რომელიც სამყაროს შეცვლას აპირებს

unknown_man

ერთი შეხედვით ჩვეულებრივი ბიჭია, სხვებისგან არაფრით გამორჩეული, უბრალოდ ყოველთვის ჩქარობს, ერთ ადგილას უმოძრაოდ ყოფნა უჭირს, როცა ზის მაშინაც კი ან მობილურს ათამაშებს ხელში ან რაიმე გასართობს აუცილებლად გამონახავს, მოძრავი ცისფერი თვალები აქვს, რომელსაც თუ კარგად დააკვირდებით აუცილებლად დაინახავთ პატრონის  მოუსვენარ ბუნებას.  უყვარს ჩაი, ჯაზი, წიგნები და გოგონები 🙂 საოცრად აზარტულია როგორც საქმეში, ასევე ადამიანებთან ურთიერთობაში. გულახდილად ლაპარაკობს ყველაფერზე, თვლის რომ მისთვის ტაბუდადებული თემები არ არსებობს.  მას რომ კითხოთ, ადამიანებს ორ კატეგორიად ყოფს, ისინი, ვინც მასისაგან გამორჩეულია (საბედნიეროდ, მეც ამ კატეგორიაში მოვხვდი 🙂 ) და ხალხი, რომელთა „ერთ ქვაბში მოხარშვა“ შეიძლება, აქვე გეტყვით რომ  ამ მოსაზრებას არ ვეთანხმები, მე მაინც მჯერა ადამიანის ინდივიდუალიზმის და ვფიქრობ რომ ვიღაცისთვის მე შეიძლება ვიყო რიგითი ადამიანი, ვიღაცისთვის კი განსაკუთრებული, ასე რომ ერთმანეთის შეფასება იმაზეა დამოკიდებული ჩვენ როგორ აღვიქვამთ სამყაროს, მე კი, როგორც აღვნიშნე, ადამიანების კატეგორიებად დაყოფას არ ვემხრობი. რაც შეეხება სამყაროს მისეულ აღქმას, ეს კიდევ ცალკე თემაა, მასთან საუბრისას ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, რომ მისთვის ცხოვრება ერთი დიდი სპექტაკლია, თამაში სადაც უნდა რომ მთავარი როლი სწორედ მას ჰქონდეს, შეიძლება ითქვას, რომ ცხოვრებით კაიფობს. თავმდაბლობით არ გამოირჩევა, ამბიციურია და თვლის რომ განსხვავებული ადამიანია, უფრო მეტიც, მას სჯერა რომ სამყაროს შეცვლა შუძლია, თუმცა ამისათვის მასავით მოაზროვნე კიდევ ერთი ადამიანი სჭირდება (რა თქმა უნდა, საპირისპირო სქესის წარმომადგენელი). როგორც თვითონ ამბობს ცხოვრებისგან ყველაფრის მიღებას ცდილობს, იყენებს ყველა შანსს, რაც ეძლევა და თუ რაიმეს გაკეთების სურვილი უჩნდება აუცილებლად აკეთებს კიდეც. ერთი შეხედვით, ამაში ცუდი არაფერია, ადამიანი იქცევა ისე, როგორც უნდა, არ აინტერესებს საზოგადოების აზრი და ცხოვრობს საკუთარი სიამოვნებისათვის, თუმცა, მე რომ მკითხოთ ყველა სურვილის რეალიზება არც ისე კარგი უნდა იყოს, პირიქით, სიძლიერე ის უფროა როცა საკუთარ სურვილებს გონებას უმორჩილებ და არა ის, როცა შენი გონება ემორჩილება სურვილებს.  მიუხედავად ბევ რამეში აზრთა სხვადასხვაობისა, ვთვლი, რომ საინტერესო მოსაუბრეა, იშვიათად შემხვედრია ადამიანი, რომელიც ასე გატაცებით საუბრობს ლიტერატურაზე, აკეთებს სწორ აქცენტებს და რაც მთავარია, აქვს საკუთარი აზრი, არ საუბრობს შაბლონურად, ალბათ მისგან კარგი კრიტიკოსი დადგებოდა, შემიძლია ვთქვა რომ გემოვნებიანი მკითხველია,  პატივს სცემს ქართველ მწერლებს, განსაკუთრებით კი  ჩემს საყვარელ გოდერძი ჩოხელს, გამსახურდიას და ვაჟას, მას რომ კითხოთ, ვაჟას ქართველი ერი ვერ აფასებს და დღემდე ბუნების მწერლად არის მიჩნეული, მაშინ როცა ვაჟა უნიკალურია და მისნაირი მწერალი არამხოლოდ ქართულ, უცხოურ ლიტერატურაშიც კი არ არის, მე ვეთანხმები.  გამოვტყდები, რომ მისმა სიტყვებმა ვაჟას მიმართ უფრო მეტი პატივისცემა გამიჩინა.

ამ ადამიანის პორტრეტის მოხაზვა შეუძლებელია, თუ რამდენიმე სიტყვას არ ვიტყვი მუსიკაზე, კერძოდ კი ჯაზზე, მისი საყვარელი შემსრულებელი ხომ ჯარეტია 🙂 ამით ალბათ უკვე ბევრია ნათქვამი.

და ბოლოს, დასკვნის სახით შემიძლია ვთქვა რომ საინტერესო პერსონაჟია ჩემი რეალობიდან, რომელიღაც წიგნის გმირს მაგონებს, თუმცა ჯერ ვერ ვხვდები რომელს 🙂   ძლიერი ხასიათი აქვს და ჯიუტი ადამიანი ჩანს, ამიტომ სულაც არ მიმაჩნია უსაფუძვლოდ მისი ამბიცია სამყაროს შეცვლასთან დაკავშირებით, ასე რომ ისღა დამრჩენია წარმატებები ვუსურვო 🙂

P.S.

ალბათ როცა ამ პოსტს წაიკითხავს გაეცინება, იფიქრებს რომ მის ბუნებას ბოლომდე ვერ ჩავწვდი,შეიძლება ასეცაა, ალბათ რაღაც შტრიხები დამაკლდა და პორტრეტიც ისეთი სრულყოფილი არ გამოვიდა, თუმცა მაინც მინდა ერთი რჩევა მივცე თუ მიიღებს, – მუდმივად რაღაც ახლის ძებნა ცუდი არაა, თუმცა, იმედია ამდენ ძებნაში არ დაკარგავ ყველაზე ძვირფასს და მთავარს – საკუთარ თავს.

Blog at WordPress.com.

ზედა ↑

დო'ს ბლოგი

აქვს ფანტაზია ბავშვის, ცაში დაეძებს სოროს, სამსართულიან სახლში, მეცხე სართულზე ცხოვრობს....

მკითხველის ბლოგი

შთაბეჭდილებები კითხვის შემდეგ

ბაბოლიჩი's Blogg

Keep your coins... I wan't change!

Natalie’s

There’s nothing to talk about

ედიშერის ბლოგი

სიზუსტე და სამართლიანობა უფრო მეტად ფასობს ვიდრე უპირატესობა და სენსაცია

ქეთოს ბლოგი

ამერიკანო წიწაკით please...

MaDaM FisuNiA

შენ ახლა გადმოაბიჯე ჩემი სამყაროს კარიბჭეს

Molly Bloom's Day™

ასტრიდ ლინდგრენი – 111

ბურუსი - BURUSI

თენგიზ ვერულავა - TENGIZ VERULAVA

სულელური თეორიის 9 წუთი

P.S გახსოვდეს ვინ ხარ.

კრაზანა

What do you read, my Lord? "Words, words, words"..

ეთოს ბლოგი

“ყოველი ნორმალური მოთხრობის წაკითხვის შემდეგ ხდები ოდნავ უკეთესი ვიდრე ხარ, უფრო ჭკვიანი ვიდრე იყავი.”

Niksologia

აკრძალულია აკრძალვა!

სიყვარულოვნას ბლოგი

მე ვარ ნაწილი იმ დიადი ძალის, ვისაც ავი სურს და კეთილს სჩადის

Olley

როგორც ისწავლი სამყაროს ხედვას , შენი ცხოვრებაც ისე იქნება

ფაოს ბლოგი ^.^

The Girl Who Always Smiles, Even If She Feels Down.

Geo Blogmania Group

ჩვენ ვწერთ თქვენთვის

ბრე'ს ბლოგი

ჩემი ღამეები თქვენს დღეებზე უკეთესია

ნინაკას ბლოგი

I just want to live while I'm alive...

ცხელი შოკოლადი

რაღაც დარიჩინიანი....

ჯეკის ჩანაწერები

https://www.facebook.com/Jacksnotes101

Ketusi's Blog

take it easy,it's just life

Sometimes Y, and After C

I like breaking all of the rules

Kate's Universe

Everything In Its Right Place

გურამ შეროზიას ბლოგი

საინტერესო + სასარგებლო