გადავწყვიტე ამ უქმეებზე თბილისურ ყოველდღიურობასა და სიცხეს სოფელში გავქცეოდი ბიძაჩემთან, ჰოდა წავედი, კარგად დავისვენე და დაგიბრუნდით ემოციებით სავსე და პოზიტივით დამუხტული. განწყობა ვერც იმან გამიფუჭა რომ საკმაოდ ბევრი რამის თრევა მომიწია სოფლიდან და ვერც ტაქსის მძღოლის წუწუნმა, პირიქით საბჭოთა კავშირის დროინდელმა ავტობუსმა გამახალისა კიდეც, თან შუა გზაზე აღმოვჩინე რომ თურმე კარი ქონია და უბრალოდ მძღოლს ეზარებოდა დაკეტვა 🙂 რაც შეეხება ამ ორ დღეს, თავი ასე კარგად დიდი ხანია არ მიგრძვნია, შემოვიარე ბაღის ყველა კუთხე-კუნჭული, ბავშვობა გავიხსენე და ხან ბლის ხეზე ვიყავი შემომჯდარი და ხან ვაშლის, მერე ე.წ. “პადვალსაც” მივაკითხე, რომელიც ბავშვობაში ჩემი საყვარელი ადგილი იყო, ერთმანეთში არეულმა ვაშლისა და ღვინის სუნმა  ბავშვური სიმსუბუქე და მავე დროს მისტიურობა გამახსენა (ყოველთვის მიყვარდა რაღაცეების გამოგონება 🙂 ) მერე ველოსიპედითაც ვისეირნე, მადლობა ღმერთს, მშვიდობიანად დასრულდა. საღამოს კი აივანზე მოკალათებული თხილს ვაკნაწუნებდი და დეიდაჩემს ვეჭორავებოდი, ცაზე კი იმხელა მთვარე იყო მუზები მოვიხმე და შევეცადე რითმებისთვის თავი მომეყარა, თუმცა, სიმართლე გითხრათ, არ გამომივიდა 😦 ცოტა ვიცუღლუტე კიდეც, შევეცადე ბიძაჩემის ძაღლი, ბროკო გამეგრილებინა და გავწუწე, მგონი ცოტა გამიბრაზდა 🙂 მერცხლების ბუდეც მოვინახულე – ხუთი საყვარელი პაწაწუნა ბარტყი  ❤

 მგონი სულ ეს იყო 🙂

 როგორც ყოველთვის სითბოთი სავსე წამოვედი თბილისში და შევეცდები ამ ემოციებით გავიფერადო ყოველდღიურობა…

P.S. ესეც ფოტოები ჩემი weekend-დან

IMAG26952014-07-13-18-29-57_deco2014-07-13-18-34-22_deco